ตอนที่ 237 ดูเหมือนเขากำลังรออะไรบางอย่าง

“องค์ชาย ใบหน้าของข้า ใบหน้าของข้าจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ อีกเพียงไม่กี่วันแม่ทัพมู่หรงก็จะกลับมาแล้ว” เว่ยหรงหรงคว้าจับตัวบุตรราชาเจ็ดที่อยู่ข้างกายอย่างสิ้นหวัง

บุตรราชาเจ็ดในยามนี้ก็กำลังจิตใจพังทลายเช่นกัน ใบหน้าของเขาปวดแสบปวดร้อนอย่างรุนแรง

แววตาก็เปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียมขึ้นมา “ถึงเวลาเจ้าก็สวมผ้าคลุมหน้าเสีย เรื่องในครานี้มีแต่ต้องสำเร็จ ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด”

เว่ยหรงหรงย่อมรู้ดีว่ามีแต่ต้องสำเร็จ นางมองดูรอยเลือดอันดุดันน่ากลัวบนใบหน้าของบุตรราชาเจ็ด ในใจหวาดผวาเป็นล้นพ้น

หากท่านอ๋องเจ็ดล้มเหลว เช่นนั้นเขาก็จะหมดสิ้นโอกาสโดยสิ้นเชิง

นี่เป็นโอกาสเดียวของพวกเขา

สมควรตายนัก ทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของเว่ยอันหนิง!