ตอนที่ 200 เจ้าถูกปรักปรำได้อย่างไร?

ฉู่เฉิงหยวนกับเว่ยอันหนิงนั่งอยู่ภายในรถม้า ภายนอกรถม้ามีเชือกที่มัดร่างอันน่าสมเพชของบุตรราชาเจ็ด และเว่ยหรงหรงผู้ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งเอาไว้ ส่วนคนที่ขี่ม้าตามอยู่ด้านข้างคือผู้ดูแลกิจการแห่งกรมราชวงศ์

รถม้ามิได้แล่นเร็วนัก ทว่าเว่ยหรงหรงกับบุตรราชาเจ็ดกลับมิกล้าหยุดฝีเท้าลงเลยแม้แต่น้อย หากหยุดลงเมื่อใด ย่อมต้องล้มคะมำลงไปทันที

คนทั้งสองจึงวิ่งกระหืดกระหอบมาตลอดทางเช่นนี้ ท่ามกลางสายตาแปลกประหลาดอย่างยิ่งของผู้คนโดยรอบที่จับจ้องมองมา

ในที่สุดก็มาถึงจุดหมาย

ณ เบื้องหน้าประตูจวนองค์รัชทายาท เว่ยจือลานรู้สึกทุกข์ทรมานใจยิ่งนักตลอดทั้งช่วงเช้า ยามใดที่คิดขึ้นมาว่าเว่ยหรงหรงอาจจะปรากฏตัวขึ้นเมื่อใดก็ได้ เขาก็รู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่ช่างไร้ความหวัง

นางคือคนที่เขาใส่ใจที่สุดในชาติตี้ หากเป็นไปได้ เขาหวังว่าจะได้เผชิญหน้านางด้วยภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบอยู่เสมอ