ตอนที่ 190 นี่ไม่ใช่ต้นไม้ของหุบเขาโอสถราชันของพวกเขาหรือ

คิดว่าหมอเทวะอะไรกันนั่น คงจิตใจพังทลายจนเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟกระมัง ตราบใดที่มันสุนัขจนตรอกกระโดดข้ามกำแพง นางก็สามารถปิดประตูตีสุนัขได้

หนูในร่องน้ำโสโครกเช่นนี้ ต้องพังรังเก่าของมันให้สิ้นซาก ทำให้มันไร้ที่ไป

เช่นนี้ ความแค้นนี้จึงจะสะสางได้อย่างสาสม

ท่าทางมีความสุขของเว่ยอันหนิงตกอยู่ในสายตาของฉู่เฉิงหยวน ฉู่เฉิงหยวนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ออกมาเที่ยวนี้ หนิงหนิงมีความสุข เขาก็มีความสุข ช่างได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายจริง ๆ

“ท่านลุง การเดินทางกลับจงเดินให้ช้าลงหน่อย บัญชีเท็จของเสมียนบัญชีจะทำไม่แย่แล้ว”

ฉู่เฉิงหยวนออกคำสั่งไป

อู๋กวงชิงที่อยู่ด้านนอกได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ นี่ลงบัญชีสิ่งของไปมากเท่าใดกันแน่

ดังนั้น เหตุใดการทำบัญชีเท็จถึงพูดได้อย่างผึ่งผายเปิดเผยเช่นนี้เล่า