ตอนที่ 187 พวกเรามาทำอะไรกัน?

นำสมุนไพรเช่นนี้ไปถวายให้ฮ่องเต้ หรือมิเช่นนั้นก็นำไปถวายไทเฮา ย่อมต้องทำให้ฮ่องเต้หวั่นไหวพระทัย แล้วหาข้ออ้างปล่อยตัวบุตรราชาเจ็ดกับเว่ยหรงหรงออกมาได้เป็นแน่ใช่หรือไม่

ชายหนุ่มคิดเช่นนี้

เว่ยหรงหรงเองก็ปีติยินดียิ่ง ดีเหลือเกิน กระโถนพวกนี้นางไม่อยากขัดแม้แต่วันเดียวแล้ว!

“ขอบคุณเจ้ายิ่งนัก เจ้าปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้ ข้าก็ไม่รู้แล้วว่าจะขอบคุณเจ้าอย่างไรดี...” น้ำเสียงของเว่ยหรงหรงซุกซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้อย่างชัดเจน สีหน้าแฝงความรู้สึกผิดอยู่เสี้ยวหนึ่ง

ท่าทางเช่นนี้ กุมหัวใจของชายหนุ่มเอาไว้ได้อยู่หมัดทันที

เขารีบเอ่ยปากว่า “เพื่อเจ้าแล้ว ต่อให้ต้องทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างในหุบเขาโอสถราชันของข้าจนหมดสิ้น ข้าก็ยินยอม ขอเพียงเจ้ามีความสุขก็พอ ส่วนที่เจ้าบอกว่าจะให้ข้าได้รับความไว้วางพระทัยจากฮ่องเต้นั้น