กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉู่เฉิงหยวนรับฟังสรรพเรื่องราวที่ผู้ส่งสารมารายงาน บนใบหน้ามิได้เผยอะไรกันออกมา ยังคงวางสายตาว่างเปล่า เยือกเย็นสำรวมตนดั่งเช่นเคย
เขาเงียบขรึมไปเนิ่นนาน นานเสียจนผู้ส่งสารคิดว่า ครั้งนี้คงมิอาจได้รับการตอบรับจากองค์รัชทายาทท่านอ๋องผู้นี้อีกตามเคย และตนคงต้องนำความเงียบงันขององค์รัชทายาทกลับไปรายงานต่อท่านแม่ทัพ ทำให้ท่านแม่ทัพต้องผิดหวังอย่างยิ่งอีกครา
ฉู่เฉิงหยวนจึงได้เปิดปากเอ่ย
“ดังที่เจ้าเอ่ย ช่วงนี้เหล่าทหารหาญที่ด่านชายแดนมักประสบเหตุไม่คาดฝันสารพัด ทั้งบรรดาท่านแม่ทัพยังถูกลอบสังหาร ซ้ำยังจงใจล่อลวงพวกเจ้าเข้าไปยังแดนอันตราย
พวกเขาร้อนใจยิ่งกว่าปีก่อน ๆ หรือ” ฉู่เฉิงหยวนพลันนึกไปถึงเสด็จพ่อผู้แสนดีของตน