ตอนที่ 182 ทำให้เจ้าต้องลำบากใจแล้ว

คนแปลกหน้างั้นรึ

เว่ยอันหนิงพลันหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง นี่คงจะเป็นผู้ตามเกี้ยวพาราสีเว่ยอันหนิงมาแล้วกระมัง ไม่รู้ว่าเป็นผู้ใด หากมิใช่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับด้านเหล่านี้ หมายเลขสามย่อมไม่มีทางติดต่อหานางด้วยเรื่องพวกนี้เป็นแน่

เว่ยอันหนิงเปิดการเชื่อมต่อแบ่งปันภาพการรับรู้กับหมายเลขสามในทันที

สายตาของนางพลันย้ายไปยังกรมราชวงศ์ในพริบตา

เวลานี้เป็นช่วงยามบ่ายที่ปลอดผู้คนพอดี ภายในเรือนที่กรมราชวงศ์คุมขังเว่ยหรงหรงและบุตรราชาเจ็ดเอาไว้

กระโปรงสีฟ้าบนร่างของเว่ยหรงหรงเปรอะเปื้อนคราบสกปรกไปทั่ว นางกำลังขัดล้างกระโถนอย่างทุลักทุเล บนใบหน้าที่ซีดขาวเพราะถูกกลิ่นเหม็นรมจนทนแทบไม่ไหว บาดแผลยังคงไม่หายดีสนิท

ทว่าในยามนี้ ผู้ที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากนาง เป็นบุรุษผู้หนึ่งที่สวมชุดสีขาวและสวมหน้ากากเอาไว้