กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พระสนมเอกเฉินปวดใบหน้า ทั้งยังปวดใจ
ทว่าฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้แล้ว นางจึงทำได้เพียงอดกลั้น
นางเอ่ยทั้งน้ำตา “เช่นนั้นบุตรราชาห้าเล่าเพคะ”
“เรื่องของบุตรราชาห้า เราได้บอกกับองค์รัชทายาทไปแล้ว องค์รัชทายาทจะส่งยาถอนพิษมาให้โดยเร็ว ให้ฝ่าบาทของพวกเราฟื้นฟูสุขภาพจนแข็งแรง” ฮ่องเต้เอ่ยปลอบพระสนมเอกเฉิน
“แต่ว่าฮ่องเต้ บุตรราชาห้าต้องทนทุกข์ทรมานไปเปล่า ๆ หรือเพคะ” พระสนมเอกเฉินไม่ยินยอมพร้อมใจ
“เขาไปสนิทสนมกับหญิงสกุลเว่ยที่เป็นอนุภรรยาของเหล่าชีผู้นั้น เรารู้อยู่ตั้งนานแล้ว ครั้งนี้เขาก็สมควรโดนแล้ว ให้เขาลิ้มรสความลำบากเสียบ้าง สมองจะได้ได้สติขึ้นมาหน่อย”
ฮ่องเต้ตรัสไป พลางตนเองก็รู้สึกงุนงงไป
เหตุใดเขาถึงได้ตรัสวาจาเหมือนกับองค์รัชทายาทเล่า
นี่มันถูกต้องหรือ