ตอนที่ 174 เจ้ากล้าตีเปิ่นกงหรือ?

พระสนมเอกเฉินเพลิงโทสะท่วมท้นฟ้า เมื่อนึกถึงบุตรชายที่ยามนี้กำลังถูกพิษบัดซบนั่นทรมานอยู่ ก็ไม่อาจสงบจิตใจลงได้

นางจ้องเขม็งไปยังเว่ยอันหนิง กี่ครั้งกี่หนแล้ว พระชายาองค์รัชทายาททำร้ายบุตรราชาห้าไปกี่ครั้งกี่หนแล้ว หากมิใช่เพราะนาง บุตรราชาห้าจะตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาเช่นนี้ได้อย่างไร ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะนาง

สติสัมปชัญญะของพระสนมเอกเฉินแทบจะสูญสิ้นไปจนหมดสิ้น นางไม่รอให้เว่ยอันหนิงตอบคำถาม ก็ยกมือขึ้นเงื้อตบในทันที

มีหรือที่เว่ยอันหนิงจะยอมเสียเปรียบนาง

แม้แต่ก้าวเดียวก็คร้านจะถอยหลัง ปัดฝ่ามือของอีกฝ่ายออกไปอย่างไม่ใส่ใจ

แล้วสะบัดหลังมือตบสวนกลับไปฉาดหนึ่ง

ฮองเฮาซึ่งประทับนิ่งอยู่บนตำแหน่งฮองเฮามาโดยตลอด เดิมทีเมื่อเห็นเว่ยอันหนิงไม่ถูกตบก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ทว่าก็คิดว่าสมควรจัดการละครปาหี่ฉากนี้เสียที นางจึงเอ่ยปากขึ้น “เอาเถิดพระสนมเอกเฉิน นางเองก็มิใช่…”