เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะเดียวกัน ในใจก็กำลังใคร่ครวญว่านอกจากเหล่าชีแล้ว ยังมีผู้ใดที่พอจะใช้งานการใหญ่ได้อีก บุตรชายคนโตเจ้าคนโง่เง่านั่น... ยามนี้ยังถูกคุมขังอยู่เลย ส่วนเหล่าซื่อ ตัวเขาน่ะนับว่าใช้ได้ เพียงแต่ไม่ค่อยโดดเด่นนัก
เหล่าอู่... พระสนมเอกเฉินนั้นเขาโปรดปรานอยู่หรอก ติดตรงที่เหล่าอู่ผู้เป็นบุตรชายคนนี้ สมองไม่ค่อยพอใช้การ
ทว่า เขาก็นับว่าไม่เลวทีเดียว
พอถึงคราวจะใช้บุตรชายขึ้นมาจริง ๆ ถึงได้พบว่าคนที่พอจะใช้งานการใหญ่ได้ช่างน้อยนิดเหลือเกิน
ส่วนเหล่าเอ้อร์นั่นก็เป็นพวกขี้โรคคนหนึ่ง
ฮ่องเต้ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดพระทัย รู้สึกว่าคงต้องลองพิจารณาจากทางเหล่าอู่อีกที
“หญิงสกุลเว่ยผู้นั้น เราเห็นว่าเจ้าอย่าเก็บนางไว้จะดีกว่า” ฮ่องเต้เอ่ยแนะนำด้วยน้ำเสียงเย็นชา
บุตรราชาเจ็ดใจหายวาบ เขาได้ทุ่มเทกับตัวเว่ยหรงหรงไปมากเกินแล้ว หากมายอมแพ้ยามนี้ มิเท่ากับตักน้ำด้วยตะกร้ากระนั้นรึ