เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เจ้ายังคิดจะให้ข้าเหินห่างกับน้องสาวเจ้าอีกหรือ” นางเฉินเดือดดาลยิ่ง
“ท่านแม่ นี่ก็เพื่อจะรักษาชีวิตนางไว้ในวันหน้า อีกทั้งยังเพื่อรักษาตระกูลของท่านยายด้วยนะขอรับ หากตระกูลเฉินใกล้ชิดสนิทสนมกับนาง วันหน้าพอบุตรราชาเจ็ดได้เป็นฮ่องเต้ ย่อมยากจะหลีกเลี่ยงมิให้เกิดความบาดหมางในใจ
หรงหรงช่วยอันหนิงได้ แต่ใช่ว่าจะช่วยตระกูลเฉินได้นะขอรับ
สถานการณ์ในเมืองหลวง ลูกมองได้กระจ่างแจ้งกว่าท่าน
ท่านแม่ อดทนชั่วคราว ย่อมดีกว่าปล่อยให้น้องสาวอันหนิงต้องตายมิใช่หรือขอรับ”
เว่ยอันหลินมีโวหารคมคาย เพียงไม่กี่ประโยคก็ทำให้นางเฉินสับสนเลอะเลือนไปหมดแล้ว
นางเฉินไม่ยินยอมพร้อมใจ ทว่าก็รู้สึกว่าถ้อยคำเหล่านี้ถูกต้องจริง ๆ หากรู้เช่นนี้แต่แรก ก็คงไม่ยอมให้อันหนิงแต่งให้องค์รัชทายาทแล้ว หากไม่แต่งให้องค์รัชทายาท วันหน้าอันหนิงก็มิต้องตายตกไปตามองค์รัชทายาท