เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงของหมายเลขสามดังขึ้น เว่ยอันหนิงคร้านจะปรายสายตามองคนในจวนอันกั๋วกงเหล่านี้แม้แต่แวบเดียว เพียงพลิกดูสมุดบัญชีต่อไป
นางต้องการให้คนทั้งครอบครัวนี้กลายเป็นตัวตลก ให้พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัส ดั่งเช่นการหยามเกียรติที่คนเหล่านี้เคยมอบให้แก่คุณหนูน้อยผู้เป็นเจ้าของร่างเดิม
ส่วนเรื่องความรู้สึกน่ะหรือ นางกับจวนอันกั๋วกงไม่จำเป็นต้องมีความรู้สึกอะไรกันต่อกัน
นางเฉินเฝ้ามองเว่ยอันหนิงอยู่ตลอด เมื่อเห็นว่าบุตรสาวไม่แม้แต่จะเจียดสายตามองตนแม้เพียงนิด ความกลัดกลุ้มในใจก็ยิ่งทวีคูณ
นางกัดฟันแน่น น้ำเสียงสั่นเครือ “หนิงหนิง…”
“ฮูหยินอันกั๋วกง พวกเราไม่ได้สนิทสนมกันถึงเพียงนั้น” เว่ยอันหนิงเอ่ยตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจ
ฉู่เฉิงหยวนปรายตามองเหมยจือจิ่งและเสมียนบัญชีแวบหนึ่ง “คิดให้เร็วกว่านี้หน่อย”