ตอนที่ 132 ประหลาดใจหรือไม่?

“เขาจำบทเรียนได้บ้างจริง ๆ เพียงแต่จำได้ไม่มากนัก” น้ำเสียงของฉู่เฉิงหยวนราบเรียบยิ่ง สวนทางกับสีหน้าผลิบานดุจวสันต์ของเขาอย่างสิ้นเชิง

เขาหาได้ใส่ใจผู้คนที่บุตรราชาเจ็ดพามาแม้แต่น้อยไม่ เพราะอย่างไรเสียยามนี้ผู้คนทั่วทั้งจวนชุนเหอ เขาก็ล้วนเรียกใช้ได้ทั้งสิ้น

“เอาเถิด ทำตามแผนการที่วางไว้ก่อนหน้านี้ก็พอ หนิงหนิง พวกเราไปต้อนรับน้องเจ็ดกันสักหน่อยดีหรือไม่”

ฉู่เฉิงหยวนมองไปยังเว่ยอันหนิงข้างกายด้วยแววตาเปี่ยมล้นด้วยความคาดหวัง

แววตาของเว่ยอันหนิงพลันเปล่งประกายขึ้นมาในพริบตา คะแนนของนางมาถึงแล้ว

“พวกเราไปกันเดี๋ยวนี้เลย” เว่ยอันหนิงดึงฉู่เฉิงหยวนแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังหน้าประตูทันที

ฉู่เฉิงหยวนก้าวตามฝีเท้านางไปติด ๆ คล้อยตามนางไปทุกย่างก้าว

แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความตามใจ เอ่ยถามนางด้วยรอยยิ้มว่า “หนิงหนิง คราวนี้เจ้าอยากทำอะไรกันหรือ”

คราวนี้งั้นหรือ