เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาอยากรู้อยากเห็นของอู๋กวงชิงคอยชะเง้อมองมาทางนี้ไม่หยุด เว่ยอันหนิงและฉู่เฉิงหยวนหันกลับไปมองเขา
“ลุงรองระยะนี้สบายดีหรือไม่”
ฉู่เฉิงหยวนเอ่ยถามตามสบาย
อู๋กวงชิงพลันใจหายวาบ รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง “สะ สบายดีมาก…”
“เช่นนั้นรึ เดือนก่อนลุงรองไปดื่มสุราเคล้านารี ก่อเรื่องวุ่นวายโกลาหลไปทั่วเมือง ขายหน้าตระกูลอู๋จนหมดสิ้น ไยจึงกล่าวว่าสบายดีมากได้เล่า” ฉู่เฉิงหยวนยังคงมีท่าทีสบาย ๆ
ราวกับกำลังสนทนาเรื่องสัพเพเหระในครอบครัวกับเขาจริง ๆ
อู๋กวงชิงหนังศีรษะชาดิก หลานชายคนโตไยถึงยังเข้ามายุ่งเรื่องในบ้านของตระกูลอู๋เล่า
เรื่องนี้คนในบ้านก็ลงโทษไปแล้วนี่นา!
อู๋กวงชิงก้มหน้าไม่กล้าเอ่ยปาก นิสัยของเขากับพี่ใหญ่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ทว่ากลับมีจุดร่วมเดียวกันอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือหวาดกลัวหลานชายผู้นี้