เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อารมณ์ที่เอ่อล้นเต็มอกของฉู่เฉิงหยวน แทบจะควบคุมสมองของเขาไว้แล้ว เขาไม่เข้าใจ ข้าแทบอยากจะควักหัวใจออกมาให้นางอยู่แล้ว ข้ายังมีอะไรกันอีกหรือ? ไฉนนางจึงยังเอ่ยคำพูดเช่นนี้ออกมาอีก?
ตัวเขาล้วนเป็นของนางทั้งหมดแล้ว เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้อีก เขายังมีอะไรกันที่สามารถมอบให้นางได้อีกเล่า?
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่เฉิงหยวนรู้สึกว่า องค์รัชทายาทเช่นเขานี้ ความจริงแล้วยากจนยิ่งนัก อย่างไรเสีย เขาก็หาของที่คู่ควรกับหนิงหนิงยิ่งกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว และยังไม่อาจหยิบยื่นความรู้สึกที่คู่ควรกับหนิงหนิงออกมาได้อีก
“หนิงหนิงชอบอะไรกันหรือ” ฉู่เฉิงหยวนเอ่ยถามนาง
นางชอบศีรษะของคนพวกนั้นในจวนอันกั๋วกงหรือไม่? หรือว่าชอบศีรษะของน้องฮ่องเต้ไม่กี่คนนั้นของนาง? เขาควรตัดมาให้นางเพื่อเพิ่มความสำราญหรือไม่?