กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า เป่าหยาพูดจาได้คล่องขึ้นทุกวัน เดินก็มั่นคงมากแล้ว แทบจะไม่ล้มเลย
ตอนนี้เธอไม่พอใจกับการเดินเล่นอยู่ในเรือนเล็กของตัวเองทุกวันอีกต่อไป เริ่มสงสัยใคร่รู้โลกภายนอกประตูบ้าน
แต่หลินเหล่าไท่กังวลว่าหลานยังไม่ถึงขวบดีพูดคล่องขนาดนี้ ทั้งวิ่งทั้งกระโดดสะดุดตาเกินไป จึงคอยกักตัวเธอไว้ไม่ให้ออกไปไหน
กักไว้อย่างนั้น ก็มาถึงวันเกิดครบหนึ่งขวบของเป่าหยา