กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่ใช่จวินเซียวเหยาสักหน่อย ไอ้หมอนั่นมันเย่เฉินต่างหาก”
“บัดซบ ไอ้กากเย่เฉินนั่น ที่ไหนกันเล่าเป็นสร้างฐาน ก็แค่อาศัยของวิเศษเท่านั้น”
“ฝูงคนโง่ แม้แต่คนก็ยังจำไม่ได้ ยังกล้าใส่ร้ายศิษย์ตระกูลจวินของข้าอีก”
ศิษย์ตระกูลจวินจำนวนไม่น้อยกล่าวอย่างโกรธเคือง
แต่ศิษย์ตระกูลอวิ๋นจำนวนไม่น้อยได้ยินเข้าต่างก็ไม่พอใจ
“ด่าใครว่าโง่ พวกข้าอยู่ข้างนอกจึงเห็นได้ชัดเจน แต่พวกเขาอยู่ในดินแดนหวงห้าม จะรู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น”
“ถูกต้อง อีกอย่าง เหตุใดไม่คิดว่าเป็นผู้อื่นเล่า ข้าว่า ตระกูลจวินน่าจะส่องกระจกดูให้ดี ๆ ว่าคนในตระกูลของตนมีนิสัยอย่างไร”
“เย่เฉินเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานของตระกูลอวิ๋นข้า เหตุใดจึงเป็นกากได้”