กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 จันทร์มืดที่จากบ้านจากเมือง (6)
จันทร์มืดลอยอยู่นอกยานอวกาศ
อสูรสุญญาดาษดื่นเต็มภูเขาทั่วทุ่ง มีอยู่ทุกหนแห่ง
จันทร์มืดมาถึงหน้าห้องโดยสารของเด็ก ๆ ตอนนี้พวกเขายังหลับอยู่ ดูเหมือนจะไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
“ลูกหลานเอ๋ย มีชีวิตต่อไป……แม้จะลำบากเพียงใด……ก็จงมีชีวิตต่อไป!”
จันทร์มืดจูบกระจกห้องโดยสารเบา ๆ แล้วลูบเปลือกยานเบา ๆ
ฟิ้ว!
ยานอวกาศหายวับไปในชั่วพริบตา
พวกอสูรสุญญาที่จ้องเขม็งสูญเสียเป้าหมายโจมตี จึงหันมาเพ่งความโกรธไปที่จันทร์มืดแทน
จันทร์มืดยิ้มเผยฟัน กางมือทั้งสองข้างออก