กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 ร้านเนื้อแกะเสี่ยวหวัง (4)
“นายมันก็แค่คนไร้ค่า!”
“ขยะ!”
“ฉันคงตาบอดจริงๆ ที่เลือกจ้างนายเข้ามาทำงาน ฉันไม่รู้เลยว่านอกจากฉันแล้วจะมีเถ้าแก่ที่ไหนยอมจ้างนายมาทำงานอีก?”
“ยังกล้าเถียงอีกเหรอ?”
“พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานแล้ว”
ในหูของหวังจื้อหมิงมีทั้งเสียงด่าทอของเหอเฉียงเฉียงและเสียงที่คอยให้กำลังใจเขาพลัดกันไปมา
“นี่คือความฝันของเรา”
“นายไม่อยากใช้ปากกาของตัวเองเขียนประวัติศาสตร์ยุคสมัยบ้างรึไง?”
“การต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ นั่นคือความโรแมนติกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว”