กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 ผู้ขาดเรียนยกมือ
“อืม……”
กู้อี้เบิกตากว้าง
ครั้งนี้ก็ยังหลบแฟล็กตายทันทีไม่พ้น
จนถึงตอนนี้ กู้อี้ยังไม่พบกระดาษข้อความแผ่นใดที่เขียนกฎระเบียบครบถ้วน มีเพียงข้อความสั้น ๆ ที่คลุมเครือเท่านั้น เขาก้มตัวลงหยิบกระดาษข้อความแผ่นที่อยู่ใต้เท้าขึ้นมา
“คนเรามักชอบพูดถึงความเป็นจริงในวัยเรียน และพูดถึงความฝันหลังโตเป็นผู้ใหญ่”
กู้อี้ขมวดคิ้วเบา ๆ คำใบ้เหล่านี้กับปริศนาในห้องเรียนช่างไม่เกี่ยวข้องกันเลยสักนิด
จุดร่วมเดียวของกระดาษข้อความทั้งสามแผ่นคือ ทั้งหมดกำลังพูดถึงปัญหา “การศึกษา”
“มันมีความหมายอะไรกัน……”
กู้อี้หลับตา ใช้การจำลองคิดต่อไป