กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 โทสะเดือดดาล (2)
“หลี่เฉียงถือเงินหนึ่งร้อยหยวนที่พ่อให้ เดินออกจากประตูบ้านไป”
“แผลที่หูของเขายังเลือดไหลไม่หยุด แม้เขาจะเอามือปิดหูไว้แล้วก็ไม่ช่วยอะไร”
“หลี่เฉียงมองตรอกข้าง ๆ”
“ถ้าเดินทางนี้ เขาจะประหยัดระยะทางได้ครึ่งหนึ่ง แต่เขากลัวว่าจะเจอหมาจรสองตัวนั้นในตรอกนี้”
“หลี่เฉียงส่ายหัว ยอมเจ็บนานขึ้นอีกหน่อย ดีกว่าเดินทางนี้”
“เดินไปได้สักพัก หลี่เฉียงก็รู้สึกว่ารอบ ๆ ตัวมีอะไรไม่ชอบมาพากล ราวกับมีบางสิ่งในความมืดกำลังจ้องเขาอยู่”
“เขาหันกลับไปมอง”
“ในพุ่มไม้ข้างทาง มีดวงตาสีเขียวสองคู่กำลังจ้องเขา—เป็นหมาจรสองตัวนั้น”
“หลี่เฉียงจำพวกมันได้!”