กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 ความเกียจคร้าน (2)
“เอากาแฟสักแก้วไหม?”
สแครนตันชงกาแฟหนึ่งเหยือกให้พวกเขาด้วยตัวเอง ทุกคนรีบลุกขึ้นยืนขอบคุณ
“ขอบคุณครับศาสตราจารย์” เมิ่งเสียงยิ้ม “ให้น้ำตาลผมหน่อยได้ไหม?”
“ได้อยู่แล้ว...”
สแครนตันหยิบซองน้ำตาลหลายซองออกจากกระเป๋าเสื้อ วางลงบนโต๊ะกาแฟ
“ค่อย ๆ จิบกันไปนะ...”
สแครนตันพยักหน้า แล้วไปรินกาแฟให้ลูกน้องของตัวเอง
ซีวั่งมองแผ่นหลังของสแครนตัน แล้วถามขึ้นเนิบ ๆ “ภาษาจีนของฝรั่งคนนี้ไปเรียนกับใครมา?”
“ไม่รู้สิ” เมิ่งเสียงส่ายหน้า “ได้ยินว่าเรียนเอง”