กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 คุณก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
“ปรากฏว่าเป็นเขาหรือ?” ต้าลั่วซานชะงักไปครู่หนึ่ง “เรื่องนี้ผมเคยได้ยินมาบ้าง สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือ ราคาที่เด็กคนนี้รับซื้อแร่นั้นต่ำมาก ผมยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคนงานเหมืองของผมถึงยอมเสี่ยงทำการค้ากับเขา”
“เพราะเขามอบเสรีภาพชั่วครู่ให้พลเมืองชั้นต่ำได้”
“อะไรนะ?”
“ในขอบเขตอำนาจของเอ้อร์โก่ว ทุกคนสามารถเพิกเฉยต่อกฎหมายได้ในช่วงเวลาจำกัด ตราบใดที่สนิทกับเขาและเคยทำการค้ากับเขา ก็ล้วนได้รับเสรีภาพนี้ เพราะทุกคนล้วนเป็นอาชญากร พวกเขาจึงคุ้มครองกันเอง น้อยคนนักที่จะเอาความลับเรื่องบ่อนพนันหรือแร่ลักลอบออกไปพูด”