กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 พนัน
ข้อความเลือดที่ผ่าน ๆ มาล้วนมีตรรกะชัดเจน ถึงขนาดไม่ลืมใส่เครื่องหมายวรรคตอนด้วยซ้ำ
ทว่าข้อความเลือดในครั้งนี้ไม่เพียงลายมือจะพร่าเลือนและถูกขีดฆ่าแก้อย่างหนัก แม้แต่เนื้อหาก็ยังกระจัดกระจายราวกับเสียงละเมอเพ้อพก
กู้อี้ทำได้เพียงอ่านออกแค่ไม่กี่คำอย่างยากลำบากเท่านั้น
พอมองออกว่า ตอนที่ “ฉัน” ทิ้งรอยมือชุดนี้ไว้ คงเฉียดเข้าใกล้ขอบเขตของอาการจิตใจพังทลายเต็มทีแล้ว ดูเหมือน “ฉัน” จะเริ่มสงสัยในสถานะความเป็นมนุษย์ของตัวเองเข้าแล้ว
“น้องหมาเป็นเพื่อนของมนุษย์”
นี่คือช่วงแรกของข้อความเลือด
เมื่อพิจารณาจากลายมือที่พร่าเลือนและยุ่งเหยิงของข้อความเลือด กู้อี้จึงยังคงสงสัยต่อเบาะแสข้อนี้
เสียงสุนัขเห่าในสายตาของคนอื่นล้วนไม่มีอยู่จริง