บทที่ 132 ขอเตือนไว้ว่าอย่าคิดทำเรื่องไม่ดี

ก่อนหน้านี้ตอนที่เฉียวอวี่ถังไปจวนแม่ทัพ เธอเคยพบฟู่เจิ้นถิงอยู่หลายครั้ง

ทุกครั้งเขามักมีสีหน้าเคร่งขรึมเย็นชา หรือไม่ก็นั่งสง่างามอยู่บนหลังม้า เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำและเย็นเยียบราวกับบ่อน้ำในฤดูหนาว ราวกับไม่มีผู้ใดอยู่ในสายตา

เฉียวอวี่ถังตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบเมื่อสามปีก่อน

ปากของเธอบอกว่าไม่ยอมเป็นภรรยาน้อยของใคร

แต่ความจริงในใจก็ไม่ได้คิดเช่นนั้นเสียทีเดียว

ครั้งหนึ่งตอนตามฟู่เจียงเยว่ไปที่จวนแม่ทัพ เธอถึงกับตั้งใจสวมกระโปรงสั้นแบบสมัยใหม่ชุดใหม่ เดินผ่านไปผ่านมาอยู่ต่อหน้าฟู่เจิ้นถิง