บทที่ 113 เรื่องที่โจวโจวจัดการ วางใจได้เลย

โจวโจวมองพี่รอง อ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เปล่งออกมาได้เพียงเสียงภาษาทารก

“อาหวู~ อาหวู~”

มือเล็ก ๆ ยังโบกไปมาประกอบด้วย

โจวเหยียนจวินเห็นแล้วก็หัวเราะ

“โจวโจวของพวกเราบอกว่าทำได้ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องทำได้แน่นอน”

พอถึงช่วงเย็น โจวเหยียนจวินกลัวว่าจะมีโจรภูเขามาอีก จึงพาโจวโจว ฟู่ชิงเจา และคนอื่น ๆ กลับจวนแม่ทัพ

ทันทีที่กลับมาถึง ก็พบว่าฟู่เจิ้นถิงกับฟู่ไห่เยี่ยนกำลังเตรียมออกจากจวนพอดี

ทั้งสองสวมเครื่องแบบทหาร

แม้ใบหน้าของพ่อลูกจะคล้ายคลึงกันอยู่หลายส่วน แต่บรรยากาศรอบตัวกลับแตกต่างกันอย่างชัดเจน