บทที่ 91 ปล่อยเจ้างูน้อยออกมา

ภายในห้องเต้นรำ ประดับประดาด้วยโคมไฟคริสตัลหลายดวง แสงระยิบระยับส่องประกายไปทั่วทั้งห้อง

เจ้างูน้อยเลื้อยปราดเปรียวราวกับปลาไหล จากหน้าแข้งของเฉาซูหรงค่อย ๆ ไต่สูงขึ้นไปจนถึงหัวเข่า

เฉาซูหรงถือแก้วไวน์แดงอยู่ในมือ สายตาแอบเหลือบมองโจวเหยียนจวินเป็นระยะ

เมื่อเห็นอีกฝ่ายถูกแย่งที่นั่งจนเสียหน้า เธอก็รู้สึกสะใจอย่างยิ่ง จึงไม่ทันสังเกตเลยว่ามีงูตัวหนึ่งเลื้อยขึ้นมาบนขาของตัวเองแล้ว

สุดท้ายกลับเป็นโจวเหยียนจวินที่มองเห็นงูตัวเล็กสีดำสนิทเสียก่อน

“คุณหนูเฉา ขาของคุณ…!”