บทที่ 87 แม่แท้ ๆ จะทวงทุกสิ่งของตัวเองคืน

เมื่อหมอต่งได้ยินเช่นนั้น เขาก็หันไปมองทางที่หร่วนเหมียนชิงเพิ่งจากไป พลางลูบเคราอย่างครุ่นคิด

“ไม่ใช่ ไม่ใช่…ถ้าคุณนายหร่วนส่งสมุนไพรมา อย่างไรก็ต้องผ่านมือพวกเราก่อน จะเอามาใส่ไว้ในลิ้นชักเองโดยไม่บอกกล่าวได้อย่างไร”

เขาหยิบสมุนไพรด้านในขึ้นมาดม

“แถมยังเป็นสมุนไพรชั้นดีทั้งนั้น”

เด็กช่วยงานถามอย่างสงสัย

“ถ้าอย่างนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ?”

หมอต่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้า

“เอาไว้ครั้งหน้าคุณนายหร่วนมา ค่อยถามเธอก็แล้วกัน”

เด็กช่วยงานพยักหน้า