บทที่ 76 ชายปริศนาที่จู่ ๆ ก็พุ่งเข้ามาชน

ฟู่ชิงเจาเงยหน้าขึ้น มองพี่ชายอย่างจริงจังแล้วถาม

“พี่รอง จะพนันอะไรกันครับ?”

ฟู่มู่เหย่ยิ้มจนดวงตาดอกท้อโค้งขึ้น

“พนันกันว่า หลังจากโจวโจวของเราพูดได้แล้ว จะเรียกพี่ชายคนไหนเป็นคนแรก”

ทันทีที่ฟู่ชิงเจาได้ยิน บนใบหน้าเล็ก ๆ ก็แทบจะเขียนคำว่า ‘น่าเบื่อ’ เอาไว้ชัดเจน

เขาก้มหน้าลงแล้วตอบ

“ไม่พนันครับ”

ฟู่มู่เหย่ยกมือขยี้ผมน้องชาย

“ทำไมไม่พนัน? หรือว่ากลัวแพ้?”

ฟู่ชิงเจาไม่ได้ตอบตรง ๆ