บทที่ 74 โจวโจวของเธอคือดาวนำโชคตัวน้อย

“หรือว่าโจวโจวของเราจะเป็นดาวนำโชคมาเกิดจริง ๆ? ไม่อย่างนั้นทำไมตั้งแต่เธอเข้ามา ตระกูลฟู่ของเราถึงได้พบแต่เรื่องดี ๆ ไม่หยุดเลย…”

โจวเหยียนจวินลูบมืออวบอ้วนของเจ้าตัวน้อยเบา ๆ ก่อนก้มลงจูบฝ่ามือเล็กนุ่มนิ่มนั้นหนึ่งครั้ง

“เพราะฉะนั้น โจวโจว…เป็นลูกจริง ๆ ใช่ไหม?”

“เรื่องดี ๆ ทั้งหมดนี้ ลูกเป็นคนพามาให้พวกเราใช่ไหม?”

เธอพึมพำกับตัวเอง

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ แม่จะตอบแทนลูกยังไงดีนะ…ลูกของแม่”