บทที่ 54 คนที่ทำร้ายอาหญิง จะปล่อยไปไม่ได้

ฟู่มู่เหย่รีบเดินเข้าไปหาฟู่เจียงเยว่ด้วยความตื่นเต้น

“อาหญิง เป็นอาหญิงจริง ๆ ด้วย! ผมนึกว่า…ผมจะไม่ได้เจออาหญิงอีกแล้วเสียอีก!”

ฟู่เจียงเยว่ยกมือเขกหน้าผากเขาไปหนึ่งที ดวงตาคลอด้วยน้ำตาแต่ใบหน้ายังคงยิ้ม

“พูดอะไรแบบนั้น? ฉันก็กลับมาแล้วนี่ไง!”

พูดจบ สายตาของเธอก็เลื่อนไปยังทารกน้อยในอ้อมแขนของฟู่มู่เหย่

“นี่คือหลานสาวตัวน้อยของฉันใช่ไหม!”

ก่อนกลับมา ฟู่เจียงเยว่ได้ยินข่าวแล้วว่าพี่ชายกับพี่สะใภ้มีลูกสาวตัวน้อยเพิ่มมาอีกคน

เธอเฝ้ารอที่จะได้พบมาตลอด