บทที่ 37 พี่สะใภ้ใหญ่ตั้งครรภ์แฝด

วันนั้นโจวจิ่งเฉินตามพ่อบ้านเฉินกลับไปยังตระกูลโจวทันที

โจวเหยียนจวินเกรงว่าคนตระกูลโจวจะเล่นลูกไม้อะไร จึงอุ้มโจวโจวขึ้นรถตามไปด้วย

และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่โจวโจวได้ออกจากจวนแม่ทัพ นับตั้งแต่มาอยู่ที่นี่

เจ้าตัวน้อยนั่งอยู่ในรถ ดวงตากลมดำราวกับองุ่นกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างไม่หยุดหย่อน ทุกสิ่งทุกอย่างนอกหน้าต่างล้วนดูแปลกใหม่สำหรับเธอ

โจวเหยียนจวินเห็นลูกสาวสนใจก็จงใจขยับเข้าไปนั่งใกล้หน้าต่าง เพื่อให้เจ้าตัวน้อยมองเห็นโลกภายนอกได้มากขึ้น

แม่นมสวี่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นแล้วก็ยิ้ม

“คุณหนูน้อยคะ ดวงตาคู่นี้ดูฉลาดเฉลียวจริง ๆ เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าโตขึ้นต้องเป็นเด็กฉลาดแน่นอน”

โจวเหยียนจวินกอดลูกสาว พลางลูบอกน้อย ๆ ของเธอเบา ๆ