บทที่ 20 ที่แท้พวกเขาก็เคยหมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่เด็ก

พ่อบ้านสวี่จ้องมองโจวโจวอยู่นาน แต่คิดอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าเคยเห็นเด็กคนนี้ที่ไหน

เขาเพียงรู้สึกว่าคิ้วตาของเจ้าตัวน้อยดูคุ้นตาอย่างประหลาด

คุณท่านผู้เฒ่าตระกูลฟู่เดินเข้ามาหาโดยมีคนรับใช้ช่วยประคอง ก่อนถามด้วยรอยยิ้ม

“ช่วงนี้คุณท่านผู้เฒ่าตระกูลหร่วนสบายดีหรือ?”

พ่อบ้านสวี่ได้สติกลับมา รีบยิ้มตอบ

“คุณท่านผู้เฒ่าสบายดีครับ หรือว่าคุณท่านผู้เฒ่าฟู่กับคุณท่านผู้เฒ่าของเราเคยรู้จักกันมาก่อน?”

คุณท่านผู้เฒ่าตระกูลฟู่หัวเราะ