เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 บทอวสาน
ในลานเรือน โคมไฟแดงยังคงเจิดจ้าเปล่งประกายเช่นเดิม
เฟิงหว่านยืนอยู่ใต้ชายคาระเบียง มองท้องฟ้าอันกระจ่างใส แล้วถอนหายใจเบา ๆ อย่างโล่งใจ
ข้าวสาลีต้นฤดูที่พลาดไปนั้นกลายเป็นอดีตไปแล้ว เหล่าคนชั่วที่ซุ่มซ่อนอยู่ก็ถูกจับกุมจนสิ้น
เหมันต์เหน็บหนาวนี้ ไม่มีอีกแล้วซึ่งความหิวโหยหนาวตายอันน่าสยดสยองเช่นในชาติก่อน เหลือไว้เพียงชีวิตใหม่และความหวัง
จีอู๋เย่เดินมาข้างกายนาง โอบรวบชายแขนเสื้อของนางไว้เบา ๆ กั้นลมราตรีอันเย็นยะเยือกใต้ระเบียง เสียงของเขาทุ้มต่ำและอบอุ่น “หว่านหว่านกำลังคิดอันใดอยู่หรือ”
เฟิงหว่านหันมามอง แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มบางเบา อ่อนโยนและกระจ่างใส “กำลังคิดว่าช่วงส่งท้ายปีใกล้เข้ามาแล้ว นี่เป็นปีแรกที่พวกเราอยู่ที่นี่อย่างสงบสุข จะจัดให้สนุกสนานกันอย่างไรดี”