เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 หนุนหลังหมิงเทียนอวี่
รอยยิ้มบนใบหน้าลุงหมิงชะงักแข็งค้างในชั่วพริบตา เขาเก็บมือที่ยื่นออกไปกลับอย่างเก้อเขิน ในแววตามีความตกตะลึงและความไม่ยอมจำนนแวบผ่าน
เขารีบเอี้ยวตัวหลบทาง ฝืนประจบยิ้มเต็มหน้า “ใช่ ๆ ๆ มาหาเทียนอวี่ ตาแก่ข้าก็จะไปเรียกมันเดี๋ยวนี้”
พูดจบก็หันกลับ น้ำเสียงพลันเข้มงวดขึ้นอีกหลายส่วน ตวาดว่า “เทียนอวี่ ยังยืนตะลึงอยู่ทำไม ไม่รีบมาน้อมรับท่านผู้ดูแลกิจการจีเสียเดี๋ยวนี้”
หมิงเทียนอวี่วางม้วนหนังสือในมือลงตั้งแต่ก่อนแล้ว ร่างเล็กยืนตัวตรง สีหน้าสงบนิ่งไม่แปรเปลี่ยน
เขารู้จักนิสัยของลุงหมิงดีเกินไป คอยพะเน้าพะนอผู้มีอำนาจ เห็นแก่ประโยชน์จนลืมคุณธรรม เมื่อครู่ยังพร่ำบ่นใส่เขาว่าเป็นภาระของวงศ์ตระกูล พอผู้ดูแลกิจการจวนอ๋องมาถึงประตู กลับเปลี่ยนหน้าตาเป็นอีกคนในทันใด