เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 ปล่อยมังกรพิษไป
ตาเฒ่าคลุ้มคลั่งถอนหายใจ “เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถิด ไปให้ไกล ๆ อย่ากลับมาเกี่ยวข้องกับโลกภายนอกอีก ยิ่งอย่ากลับไปพระราชวัง”
สุดท้ายตาเฒ่าคลุ้มคลั่งก็ไม่อาจใจแข็งสังหารมังกรพิษได้ พวกเขาเป็นพี่น้องร่วมสำนักที่เข้าสายสำนักเดียวกันตั้งแต่ยังเล็ก ทั้งคู่ได้รับถ่ายทอดวิชาแท้จากอาจารย์ วรยุทธ์สูงส่ง แต่ล้วนใจเหี้ยมมือโหด
พี่น้องร่วมสำนักสองคนนี้ก็ปฏิบัติต่อกันราวกับเป็นทั้งสหายและศัตรู พบหน้าก็ต่อสู้ ไม่ได้พบหน้าก็คิดถึงกัน
บัดนี้มังกรพิษเสียแขนไปอีกข้าง ตอนนี้แขนทั้งสองข้างก็ไม่มีแล้ว ย่อมหมดคุณค่าให้ใช้สอย หากกลับไปพระราชวัง จีอู๋จิ้นก็ไม่ใช้มัน หรือไม่ก็อาจสังหารมันเสีย
ฉะนั้นคำพูดสุดท้ายของตาเฒ่าคลุ้มคลั่งจึงเป็นการเตือนมังกรพิษด้วย
มังกรพิษหลับตาลง ในดวงตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน มันคิดว่าตาเฒ่าคลุ้มคลั่งจะฉวยโอกาสสังหารตน