กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 กลับเมือง
เฟิงหว่านปลอมตัวเล็กน้อยก่อนออกมา เห็นว่าตนอยู่ในวัดร้าง ภายในวัดร้างรกรุงรังกระจัดกระจาย คงจะมีผู้คนเคยอาศัยอยู่
เมื่อนึกถึงตอนที่รู้สึกตัว ปิ่นหยกบนศีรษะหายไป เฟิงหว่านคาดว่าคนที่อาศัยอยู่ที่นี่เป็นผู้อุ้มนางกลับมา
ช่างเถิด ปิ่นหยกนั้นถือเป็นการตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิตของผู้นั้นก็แล้วกัน
หากอยู่กลางป่าเป็นแน่ ก็คงถูกสัตว์ป่ากินไปแล้ว
เพียงแต่เฟิงหว่านคิดไม่ค่อยออก เหตุใดจึงไม่สับร่างเป็นแปดชิ้น แต่กลับโยนนางออกจากเมือง
เฟิงหว่านไม่รู้ว่าแท้จริงมิใช่จีอู๋จิ้นไม่คิดสังหารนาง หากแต่เขาสังหารนางไม่ได้
ออกจากวัดร้าง ก็เห็นว่าวัดร้างตั้งอยู่บนภูเขาลูกหนึ่ง ภูเขาไม่สูงนัก ทว่าสามารถมองเห็นประตูเมืองของเมืองหลวงได้
นี่คือการโยนนางมาทิ้งไว้นอกเมืองหรือ?