กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 162 ต้องไปสักครั้ง
“เช่นนั้นท่านแม่ พวกเรายังไม่ไปหาท่านเฟิงหว่านอีกหรือ” เซี่ยหย่วนซานถาม
นางซูไม่ใช่นางเฉียน นางไม่ลงไปดิ้นกับพื้นแผดเสียงโวยวาย นางมีแต่อ้างความกตัญญูและความลำบากแสนเข็ญ แล้วยกพี่ใหญ่ขึ้นมากดข่มเซี่ยหย่วนเฉิง
แต่กลเม็ดนี้ใช้ไม่ได้ผลอีกแล้ว
นางมองแผ่นหลังของเซี่ยหย่วนเฉิงด้วยสีหน้าหม่นหมอง เค้นคำออกมาช้า ๆ ว่า “พวกเรากลับกันก่อนเถิด วันหน้ายังอีกยาวไกล
ไม่ใช่ว่าอีกไม่นานเสวี่ยเหลียนก็จะออกเรือนแล้วหรือ ข้าผู้เฒ่าเป็นย่าที่แท้จริงของนาง มาส่งตัวเจ้าสาวก็คงไม่ผิดกระมัง”
คิดจะหลุดพ้นจากการควบคุมของนาง ไม่มีทางเด็ดขาด
ชาตินี้เซี่ยหย่วนเฉิงเป็นได้เพียงวัวของตระกูลเซี่ย