ตอนที่ 152 คนตระกูลเจียงมาแล้ว

ตอนที่ 152 คนตระกูลเจียงมาแล้ว

เฟิงหว่านนั่งลง อาการหัวหมุนมึนงงจึงเบาลงบ้าง นางมองไปยังเชิงเขา เมื่อมองจากที่นี่ลงไปยังใต้เขา ทะเลทรายโกบีกว้างใหญ่ราบเรียบไร้ขอบเขต เฟิงหว่านรู้สึกราวกับได้มองเห็นภูเขาทั้งมวลเล็กจ้อยลง

ทันใดนั้นนางอยากจะร่ายบทกวีสักบท แต่ริมฝีปากอ้ากว้างกลับเปล่งออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว

เฟิงหว่านปิดหน้า อับอายขายหน้าจริง ๆ ในท้องไม่มีน้ำยาเลยสักนิด ทั้งที่เป็นบุตรีของราชครูผู้สูงศักดิ์กลับเป็นคนโง่ไร้ความสามารถ ชื่อเสียงหญิงร้ายคลั่งรักของนางยังต้องเพิ่มคำว่าคนโง่ไร้ความสามารถเข้าไปอีก

นางดึงสายตากลับ ก้มลงมองทุ่งหญ้าใต้เท้า นางยังคงเป็นเพียงหญิงชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่งเถิด เรื่องรักใคร่หวานชื่น บทกวีและแดนไกลเหล่านั้นล้วนไม่เกี่ยวข้องกับนาง

“เอ๊ะ? นี่คือ?”