ตอนที่ 117 วาดฝัน

ตอนที่ 117 วาดฝัน

เฟิงหว่านมองเกวียนวัวที่จากไปไกล ในใจมีรสชาติสารพัน เมื่อก่อนอยู่ในเมืองหลวงนางไม่เคยได้สัมผัสผู้คนที่อยู่ชั้นล่างสุดของสังคม ไม่รู้ว่าชีวิตของพวกเขาเป็นเช่นไร

เงินสิบตำลึงเงินเป็นเพียงรายจ่ายเล็กน้อยของนาง แค่ตรงไหนสักแห่งรั่วไหลออกมาก็มากกว่าสิบตำลึงแล้ว แต่เงินสิบตำลึงเงินอาจเป็นเสบียงยังชีพครึ่งปีของราษฎร หรืออาจเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิตไว้

แต่ราษฎรจะหาเงินสิบตำลึงเงินได้ เกือบต้องเอาชีวิตเข้าแลก

เฟิงหว่านเงยหน้ามองดวงตะวันอันร้อนระอุที่ลอยขึ้นกลางท้องฟ้า แม้จะร้อน แต่ก็ส่องไม่ถึงทุกหนึ่งชุ่นของแคว้นซีเฉิน

ท่านผู้เฒ่าไป๋กลับถึงบ้าน จอดเกวียนวัวให้เรียบร้อย ตบหัวสหายเก่าของเขาเบา ๆ คว้าอาหารกำใหญ่ให้มันกินจนอิ่มแล้วจึงเข้าบ้าน