ตอนที่ 115 รับไม่ไหว

ตอนที่ 115 รับไม่ไหว

เฟิงหว่านกางมือทั้งสองข้าง สีหน้าตึงลง “จะให้ข้าบุกเบิกที่รกร้างให้ก็ได้ แต่ค่าจ้างสิบวันนั้นข้าจะไม่จ่ายให้พวกเจ้า ใครใช้ให้พวกเจ้ามาบุกเบิก พวกเจ้าก็ควรไปเรียกเก็บจากผู้นั้น”

ชาวบ้านในที่สุดก็เข้าใจความหมายของเฟิงหว่านแล้ว พวกเขาหูเบาเป็นพวกต้นหญ้าล้มตามลม แต่ก็ไม่ได้โง่ ความหมายของเฟิงหว่านก็คือให้พวกเขาไปหาลุงหมิง

เกอเอ้อร์ต้านกระตุกใบหน้า “แต่ลุงหมิงเป็นคนให้พวกเรามานี่”

“ข้ารู้ แต่พวกเจ้าไม่รู้ว่าผลสุดท้ายจะออกมาเช่นนี้ พวกเจ้าคิดว่าบีบให้ข้าจ่ายค่าจ้างแล้ว ข้ายังต้องเชิญพวกเจ้ากลับมาบุกเบิกที่รกร้างให้ข้าอีก”

“แล้วพวกเราจะทำอย่างไร”