กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 106 ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้
นายพรานได้ยินก็ดีใจเหลือเกินในใจ “เช่นนั้นก็ดีนัก พรุ่งนี้ข้าจะเอาสัตว์ที่ล่าได้มาขาย”
คิดแล้วก็ถามอีกครั้ง “พวกท่านรับซื้อของป่าหรือไม่”
นายพรานไม่รู้หนังสือ ได้ยินเพียงจีเจ๋อและพวกอ่านถึงคำว่าสัตว์ที่ล่าได้
ของป่าของเขาก็มีมากมาย เพียงแต่สภาพสินค้าไม่สม่ำเสมอกัน ทุกครั้งที่นำไปขายที่ตลาดนัดก็ถูกเลือกคัดไปเรื่อย ๆ เหลืออยู่ไม่น้อยที่ขายไม่ออก จะทิ้งก็เสียดาย
ที่นี่รับซื้อก็เอาทั้งหมดมาเถิด ต่อให้ราคาต่ำสักหน่อยก็ไม่เป็นไร
จีเจ๋อ “แน่นอน หากเจ้ามีก็ส่งมาได้เช่นกัน พวกเราก็รับซื้อด้วยราคาตลาดเช่นเดียวกัน”
นายพรานตบต้นขาตัวเอง ดีใจจนน้ำตาจะไหล นี่มันเถ้าแก่เทพเซียนอะไรกัน ช่างเป็นพรจากฟ้าของราษฎรอย่างพวกเขาเสียจริง