ตอนที่ 40 จีเฉิงฝากตัวเป็นศิษย์เว่ยหลิน

ตอนที่ 40 จีเฉิงฝากตัวเป็นศิษย์เว่ยหลิน

ขณะที่จีเฉิงหลับ ๆ มัว ๆ อยู่นั้น เขารู้สึกเสมือนร่างกายลอยขึ้นสู่กลางอากาศ เขาอยากลืมตา แต่ดวงตากลับราวกับถูกเย็บปิดไว้ จะลืมอย่างไรก็ลืมไม่ขึ้น

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด จีเฉิงรู้สึกว่าตนกลับมานอนอยู่บนเตียงอีกครั้ง เขาพลันลืมตาขึ้น

แต่พอเห็นผู้ที่อยู่ตรงหน้า เขาก็ชะงักงัน

“ท่านผู้เฒ่า เหตุใดจึงเป็นท่าน แล้ากระไร ข้ามาอยู่ที่แห่งนี้ได้อย่างไร”

จีเฉิงพบว่าเขามิได้นอนอยู่ในโรงเตี๊ยม หากแต่อยู่ในบ้านของตาเฒ่าแปลกประหลาดผู้นี้

และยังเป็นเตียงหลังเดิมที่นอนเมื่อครู่ก่อน

ยามนี้คนเฒ่าหมดสิ้นสภาพแก่หง่อมงกงันเช่นนั้น ดวงตาทั้งสองเปล่งประกายวาววับกวาดไปมาบนใบหน้าของจีเฉิง ราวกับกำลังชื่นชมสมบัติล้ำค่า