เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 บทส่งท้าย: Oh my God คุณทำฉันตกใจหมดเลย
ตอนที่เฉินเหยียนหลีมาหาถึงหน้าประตู เฉินเหยี่ยนโจวกำลังขังตัวเองอยู่
ตั้งแต่จางฉุนฉุนปฏิเสธเขาไป เขาก็เป็นแบบนี้มาตลอด มีเพียงตอนที่ไปรับส่งหยางจื่ออวี๋เท่านั้นที่จะยอมออกมาจากสภาวะขังตัวเองนี้
เขามองดูเฉินเหยียนหลีตรงหน้า ยังคงไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้างว่าสิ่งที่ตัวเองเพิ่งได้ยินไปคืออะไรกัน
“เสี่ยวลิ่ว นายพูดจริงเหรอ นายมาหาฉันเพื่อให้ช่วยออกแบบงานศิลป์ให้เกมนายเนี่ยนะ”
ประโยคนี้ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ล้วนทำให้คนรู้สึกเหลือเชื่อทั้งสิ้น
เฉินเหยียนหลี: “หูนายไม่ได้หนวก และการสื่อสารของฉันก็ไม่มีปัญหา”
“แต่ว่าลายเส้นของฉัน... อาจจะไม่ค่อยเหมาะกับเกมนายเท่าไหร่มั้ง”
แม้เฉินเหยี่ยนโจวจะไม่อยากยอมรับเองเท่าไหร่ แต่ในความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น ลายเส้นของเขาในตอนนี้มันเตลิดไปไกลสุดกู่แล้ว