กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 198 อายุน้อยแค่นี้ แต่ต้องแบกรับมากมายเหลือเกิน
เฉินเยี่ยนหานยืนอยู่ตรงข้ามถนน มองดูแสงไฟสีเหลืองอบอุ่นที่ส่องลอดออกมาจากหน้าต่างกระจกบานนั้น
ภาพอันแสนอบอุ่นทั้งหมดของครอบครัวนั้น ส่องผ่านหน้าต่างบานนี้และประทับลงในดวงตาของเขาอย่างชัดเจน
ทั้งที่เขาก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้แท้ ๆ แต่เวลานี้เขากลับทำได้เพียงยืนมองพวกเขาอยู่ตรงนี้
เขาไม่ได้รับเชิญ
ลองคิดดูให้ดี มันก็สมควรแล้วจริง ๆ ไม่ใช่หรือไง
เพราะว่าตอนนี้พวกเขากับเขามันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวแล้ว
“พี่หาน ทำไมพี่ไม่เข้าไปล่ะ”
โจวหยวนเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ยื่นหน้าเข้ามาถามข้างกายเขา