เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 181 รนหาที่ให้เหยียดหยาม (สองตอนรวมเป็นหนึ่ง)
หยางจื่ออวี๋ยังจำได้ว่าในตอนนั้นจางฉุนฉุนพลันหัวเราะออกมา
จากนั้นก็ลูบศีรษะของเขาพลางเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “ฉันรู้แล้วล่ะ นักรบน้อย”
“พี่สาวไม่ได้มีความคิดแบบนั้นกับพ่อของเธอหรอกนะ เพราะฉะนั้นเธอไม่ต้องกังวล เขาทำร้ายฉันไม่ได้หรอก”
“ความคิดแบบนั้น” คือความคิดแบบไหน หยางจื่ออวี๋เองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก ทว่าเด็ก ๆ นั้นไวต่ออารมณ์ของผู้ใหญ่มากที่สุด
แม้จะไม่เข้าใจว่าประโยคนี้มีความหมายลึกซึ้งอย่างไรแน่ชัด แต่เขากลับจับอารมณ์ในคำพูดของจางฉุนฉุนได้
พี่สาวฉุนฉุนไม่ได้มีความสนใจในตัวพ่อของเขาจริง ๆ
ฮ่า ๆ เช่นนั้นก็ดีเหลือเกินแล้ว!
เจ้าแก่คนนั้นไม่คู่ควรกับพี่สาวฉุนฉุนหรอก!
เป็นเพราะได้รับคำรับรองจากจางฉุนฉุน ดังนั้นแม้หยางจื่ออวี๋จะยังคงดูแคลนเฉินเหยี่ยนโจวอยู่บ้าง แต่ก็สามารถควบคุมอารมณ์ได้เป็นอย่างดี