เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 หรือว่าจะถูกสิงกันแน่ (สองตอนรวมเป็นหนึ่ง)
เฉินเหยียนเหย่ไม่ค่อยเข้าใจ “หมายความว่าไง โอ๊ย! เจ้าเด็กน้อย ทำไมร้องไห้อีกแล้ว!?”
เขามองหยางจื่ออวี๋อย่างตกใจกลัว ค่อนข้างเป็นอกเป็นว้าวุ่นไม่รู้จักจะทำอย่างไร ก็เพราะเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนี่เอง
จึงได้แต่หันหน้าไปมองเฉินเหยียนหลี ใช้สายตาบอกเธอให้รีบพูดอะไรซักอย่าง
ใครล่ะทำให้คนร้องไห้! เธอต้องรับผิดชอบสิ!
“คุณโง่เหรอ” เฉินเหยียนหลีเพียงพูดได้สามคำนี้ก็หยุดชะงักไปไม่กี่วินาที แล้วขอโทษอย่างจริงใจเต็มที่ “อ่ะ ขอโทษนะ ฉันลืมไปว่าคุณโง่จริง ๆ”
เฉินเหยียนเหย่ “……?” คุณนี่มันมีมารยาทกันหรือเปล่า?
แล้วคุณจะขอโทษอย่างจริงใจแบบนั้นทำไมกัน!? ทำแบบนี้มันยิ่งทำให้เรื่องนี้ดูเหมือนเป็นความจริงเข้าไปใหญ่!!
บางทีอาจเพราะถูกดูถูก เส้นประสาทในสมองของเฉินเหยียนเหย่จึงเริ่มหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็คิดออกจริง ๆ!
“เจ้าเด็กน้อย ตอนนายเรียนหนังสือก่อนหน้านี้ ไม่มีใครพูดอะไรเรื่องที่นายไม่มีพ่อ แล้วด่านายมาตลอดหรอ”