เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 พรสวรรค์ที่ถูกชิงคืน
ไม่นานนัก หลายคนก็มาถึงบ้านของเซี่ยหยาง
เซี่ยหยางหยิบภาพวาดทิวทัศน์ภาพหนึ่งออกมา “พวกเธอเข้ามาดูนี่ ดูภาพวาดทิวทัศน์ภาพนี้”
เขาไม่ได้บอกว่าให้พวกเขาดูอะไร อีกทั้งหลังจากพูดประโยคนี้จบก็หันหลังไปหาของกินให้หยางจื่ออวี๋ทันที
“มา เสี่ยวอวี๋ ปู่มีช็อกโกแลตอยู่ตรงนี้ เอาไปกินสิ”
ดวงตาของหยางจื่ออวี๋เป็นประกายขึ้นมาทันที “ขอบคุณครับปู่!”
เขาทิ้งก้นนั่งลงบนโซฟา นั่งกินช็อกโกแลตอยู่อย่างเงียบสงบ
ส่วนเซี่ยหยางก็นั่งลงข้าง ๆ เขาเช่นกัน ควักพัดสานใบตาลที่ไม่รู้หยิบมาจากที่ไหนออกมา พัดลมไปพลาง มองดูพวกเขาสองคนคือเฉินเหยี่ยนโจวและเหวินเหรินชิงเฉินไปพลาง
ส่วนลึกในแววตาซุกซ่อนประกายแห่งการรอดูเรื่องสนุกเอาไว้
ใคร ๆ ก็บอกว่าคนแก่วัยเด็ก ยิ่งแก่ก็ยิ่งชอบหาเรื่องเล่นพิเรนทร์ เซี่ยหยางก็เป็นเช่นนั้น