กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 นายเข้าใจอะไร มันไม่เหมือนกัน!
เมื่อเทียบกับความคึกคักของเฉินเหยียนหลีในเวลานี้แล้ว ความโดดเดี่ยวย่อมเป็นของเฉินเหยี่ยนโจวเพียงลำพัง
นับตั้งแต่ตอบตกลงว่าจะเข้าร่วมการแข่งขันศิลปะ เขาก็ตกอยู่ในภาวะแรงบันดาลใจเหือดแห้งไม่รู้จบ
ไม่รู้ว่าจะต้องวาดอะไรดี
ในหัวว่างเปล่า จินตนาการหลับใหลอยู่ในสุสาน
บนพื้นเต็มไปด้วยกระดาษที่ใช้ไม่ได้ ส่วนผืนผ้าใบที่เปลี่ยนใหม่ยังคงขาวโพลน
เขาเริ่มอยากข้ามโลกย้อนเวลากลับไปในตอนที่ตอบตกลงเข้าร่วมการแข่งขัน แล้วตบหน้าตัวเองแรง ๆ สักฉาด
อัจฉริยะอะไรกัน แรงบันดาลใจกลับมาแล้วอะไรกัน
แกมันไม่มีอะไรเลยต่างหาก!
เขาไม่มีทางทนอยู่ที่นี่ต่อไปได้แล้ว