กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ฮ่า ๆ ฆ่าฉันให้ตายไปเลยเถอะ
มีคนในแถวแรกของที่นั่งผู้ชมเริ่มตบมือตามจังหวะดนตรีของพวกเขาเป็นคนแรก
นี่เปรียบเสมือนจุดเริ่มต้น
ผู้คนเริ่มตบมือตามกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่มีเครื่องเสียง ไม่มีการเรียบเรียงดนตรีและแทร็กเสียงที่ซับซ้อนเหล่านั้น
มีเพียงกีตาร์ เบส และกลองชุด รวมถึงเสียงสูงของเฉินเหยียนเหย่ที่ราวกับฉีกกระชากลำคอ
ข้อความลอยในเวลานี้ปะทุออกมาราวกับน้ำพุ เลื่อนผ่านหน้าจอไปด้วยความเร็วสูงอย่างยิ่ง
[เวรเอ๊ย เวรเอ๊ย เวรเอ๊ย ร้องสดไม่มีดนตรีช่วยยังนิ่งได้ขนาดนี้ ฉันขอถอนคำพูดก่อนหน้านี้ทั้งหมด ถ้าวงเพลิงป่าเป็นเผ่าราชาฉันจะกินไมโครโฟนเข้าไปเดี๋ยวนี้เลย]