กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 นึกไม่ถึงว่าแกก็มีวันนี้เหมือนกัน
แม้จะไม่ได้ยินเสียงนี้มานานกว่าสิบปีแล้ว แต่เฉินเจี้ยนหัวยังคงจำได้ในทันที
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะก้าวเท้าเดินหนี ไม่มีเจตนาจะหันกลับไปมองเลยแม้แต่นิดเดียว
เฉินเหยียนเหย่ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ พอเห็นเขาเดินหนี จึงคิดว่าเขาคงไม่ได้ยิน
“พ่อ มีคนกำลังเรียกพ่ออยู่หรือเปล่า”
“แกได้ยินผิดแล้ว”
เฉินเจี้ยนหัวตีหน้าเย็นชาแล้วเดินเลี่ยงออกไป
แต่พอถูกเฉินเหยียนเหย่ขัดจังหวะเข้าแบบนี้ เขาก็เดินหนีไม่พ้นเสียแล้ว
คนที่ตะโกนเรียกชื่อเขาวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา “เฉินเจี้ยนหัว ที่แท้ก็เป็นนายนี่เอง ฉันยังนึกว่าตัวเองมองผิดไปเสียอีก เพราะคิดว่านายออกจากเยียนตูไปตั้งนานแล้ว”